De weteringen zijn de hoofdwatergangen van polder Nijbroek. Al zijn ze in de loop der tijd deels rechtgetrokken, je herkent er de natuurlijke waterloop in die ten tijde van de ontginning vergraven en bedijkt is. Waarom zijn de weteringen ooit op deze manier gegraven? Hoe zagen ze er vroeger uit? Het Gelders Genootschap onderzoekt de historie van de weteringen.

Zouden de oevers van de weteringen plek kunnen bieden voor waterberging?

Deze historie is interessant, omdat we graag verkennen of de oevers van de weteringen ruimte bieden voor waterberging. Het waterschap heeft de opgave natuurvriendelijke oevers aan te leggen, ten behoeve van de ecologie en biodiversiteit in en aan het water. Misschien is het ook mogelijk om deze nieuwe oevers plaatselijk te verbreden, om water te bergen als dat nodig is.

‘Nijbroekse’ oevers

Het maken van zulke ‘klimaatmantels’ langs de weteringen is interessant voor de wateropgave, maar ook voor het versterken van het landschap. Slingerende weteringen met groene oevers vormen een fraai contrast met de strakke akkers en weilanden. Door precies te weten waar deze slingeringen vroeger hebben gelopen, kunnen de klimaatmantels de cultuurhistorische waarde van het landschap versterken.

Historici van het Gelders Genootschap onderzoeken op basis van oude kaarten hoe de weteringen in de loop der jaren zijn ontstaan en aangepast. Zo brengen we logische plekken in beeld waar de weteringen wellicht (weer) meer zouden kunnen slingeren. Dit moet natuurlijk samengaan met grondeigenaren die het zien zitten om een strook van de grond langs de weteringen ter beschikking te stellen voor deze nieuwe oevers. Heb je grond aan de weteringen en vind je het interessant eens te praten over een andere inrichting van de oevers? Neem dan contact met ons op!